Hi, kamusta kana? Ang tagal na akong walang balita sayo, it’s been what two years that the last time we saw and talked each other? Time really flies ika nga and for sure there a lot changes for both of us.  We admit it or not. I remember the first time na magkakilala tayo, wala lang parang barkada agad ang patungo natin. Teka have we formally introduced nga ba? Parang hindi yata e. haha.. Paano kase sa ibang bagay ay nagkakasundo naman tayo, remember it was quite a suprise for me to find out that were both on the same university, with the same course? Cguro on that time we do have our on world, our own set of friends and interests, kaya we never even bump each other. Pero for some reasons ay napilitan o bigla ka lumipat ng ibang school. Until we finally met two years ago dati sa company na  parehong pinapasukan natin. Wow , I sometimes miss those days.. eventhough we have overtime (na walang bayad) we did in some way enjoy our job way back then. hindi ba? I personally never imagine na ang pagiging kabarkada o co-worker natin ay magrow pa into a relationship. Never. But still things dont work the way at first we wanted. There are certain reasons why it did’nt work. We changed. You changed the way I changed also. And the sad thing about it, we never parted ways ng maayos.  Walang closure, ni hindi ko talaga alam the reason why biglang wala na. Kaya nga parang hindi tayo magkakilala, because we never ever had a chance to talk or even think to gain again the relationship even as friends. Maybe because out of hiya or something. Or hindi natin alam what we will say if ever man magkita muli. Grabe talagang ang liit ng mundo, yesterday my friend in college who is currently working on the same company that we worked, recently give me a message, saying that she knew you, telling me that she was your I think 2nd or 1st year blockmate. (Nagulat siya ng malaman niyang naging tayo from the past pictures that she saw on her computer. Andun  at naka save pala ang mga past pictures, gatherings ng mga dating naging empleyado.) So talagang hindi tayo magkikita because she become one of my close friends mga 3rd year na, the time na lumipat kana yata. Isn’t it strange? hehe.. Those were the days.. Alam mo nalulungkot ako, dahil we never retain as friends man lang samantalang ang dami natin common friends. I think and I know ikaw din naisip na mas maagi na nga lang na wag ng maging magkaibigan gaya ng dati. Na it’s better to leave it that way. Anyway we’ve move on. And have our own happy happy lives. Pero aaminin ko, i will miss you. Im gonna miss you. I never regret that in some way you became a part of my life.  Maybe because we started as friends and buddies at work.At kahit paano, kahit paano cguro ganun karin sakin. Have you ever think of me once nga ba? Haha. Ewan ko,  okay lang kahit cguro hindi. hehe.. Nga pala tumawag sakin si Eloisa our other common friend kanina, ikakasal kana pala next month? Eto walang halong showbiz ito ah, pero im really glad that finally you find the right one for you. Hindi nga maniwala ka man o hindi. Totoo yun. Eloisa was quite suprise that I never shocked on the news she said a while ago. Pero at the back of my mind andun yung konting sadness because… inunahan mo ako! Hindi, because im gonna miss you. Kase I know that it’s way too impossible pa nag mag usap tayo or yun nga maging barkada man lang.  Cguro ito narin cguro my way of saying goodbye for now. Who knows baka magkita ulit tayo, and magkita man tayo for sure mag asawa na kami ni “the One” nun. God Bless and congrats ha, ingat.

Touching words from the mouth of babes.

Ain’t that cool or what?

hi! hello! how are you? hindi nga kamusta na kayo? grabe mukang napasarap nga ako sa petiks ko ah.. hehehe.. hindi naman, gaya nga ng sinabi ko sa huling post ko e, may times na super bucy and super walang ginagawa.. e sa ngayon mukang nakaka relax ng konti, napansin ko kasi na hindi ko mabisita man lang ang sariling bahay ko, mabuti naman at nag karoon din ng tyempo sa time kaya eto na po ako.. hehehe buhay pa po at humihinga pa naman.. soooooo ano naman ngayon ang pinag kaka abalahan ko?  aside sa bucy sa work,sa family, sa friends at kay ‘the one’ e ngayon naman ay nakakahiligan ko magpindot.. opo magpindot po. sa aking pangalawang baby! yup! yung una kasi ay dapat ng mag pahinga muna.. kaya naisipan ko na yung pangalawang baby ko naman ang pagpipindot pindot ko..

hehehe.. magkaiba silang magkapatid.. pangalan pa lang ay ibang iba na! pero syempre mahal ko silang pareho… ooops bago kayo mag isip isip ng kung ano ano ( ayos ba paulit ulit?) ipapakilala ko muna sa inyo ang 2nd baby ko.. eto po siya 

frustrated ako dito e, ( isa pala yan sa daming ng frustrations ko, hehehe..) ang sarap kase ng may natutunan ka at the same time ay pwede tayo mag enjoy.. o pwede din cguro pagkakitaan kung sakali..hindi ba? sa ngayon talaga ay pinag aaralan ko pa yung mga dapat ipindot dito, wish ko na sana makapag post ako ng mga resulta sa pag pipindot ko sa kanya.. ayoko mapahiya lalo na sa mga magagaling sa pakuha ng litrato..  ang sakin naman ay subokan lahat ng pwede mo pang subokan o pag aralan na bagay..  na makakatulong din sa iyong sarili narin. it’s a fun and fulfilling hobby ito. hanggang may time pa na mag enjoy to explore sa ibang bagay hindi ba? o cge po, hanggang sa muli!

eto ang gusto ko sa trabaho ko.. minsan sankaterba ang ginagawang quotations at halos hindi kana mag kanda ugaga sa pag revise ng plano, pag check ng mga queries at isama pa ang pangungulit ni German Moreno..( ang asst. managing director ko dito sa opisina, indiano pero kamukha niya kase e.. ito rin kase bansag namin mga pinoy sa kanya dito) na every five seconds kung tumawag (kung nasa site siya). grabe napaka toxic talaga pag ang dami ginagawa!! pero ito ang fun part sa trabaho ko ( cguro sa inyo din).. kung may oras na ang daming ginagawa, meron din naman oras na walang ginagawa. as in kulang na lang (at kung pwede lang) matulog sa table ko ginawa ko na.. hindi ako bucy kahapon (oo kahit linggo ay may pasok kami) at walang magawa kaya ito ang  naisip kong gawin..

o db? ayus din talaga ang walang ginagawa noh? ahehehe..

 Stress relieving Exercise – Start every morning at 05am
  

Do These Facial Exercises every two hours. .
Great for stress relief! * 

Have a nice week day!!!

im so hafffy yeah! i am!! beri hafffy!! ayayayay!!  if you ask me why, wala lang.. no definite reason, siguro maganda lang gising ko.. hindi ko alam e, maganda lang ang pakiramdam ko, para bang wala ka proble problema.. sana lagi na lang ganito..

akala ko, hindi ko magagawa ito.. actually, superrrrrr tagal ko na dapat ito gawin e, kaya lang.. minsan talaga nag bucy bucy lang me kuno.. pasensya na dhey at ngayon lang na publish.. huliman at magaling, huli parin… nyahahaha kaya ito na!

 1. Pick up the nearest book of at least 123 pages.
2. Open the book to page 123.
3. Find the fifth sentence.
4. Post the next three sentences.
5. Tag five people.

   The Book: ” Warriors of God”  by James Reston Jr.- mejo malilim ba? nyahahaha… actually ito yung book na binabasa ko pero, hanggang ngayon ay hindi ko pa matapos tapos, pano kasi imbes na mag basa me, pag uwi galing from work e, ayun naka hilatay na agad sa higaan.. pero matatapos ko rin to.. nasa chapter 3 narin naman ako e.. ( wish ko lang matapos ko talaga..)

what the book says on page 123? - the book says on page 123 sa fifth sentence ay ito:

“Without much diffuculty he took them both now: Belvior, which commanded the heights south of the sea, and then Safed, which commanded the northern heights above the sparkling lake.At about the same time, another long-standing craw was removed from the neck of the kingdom: al Kerak,the Crow’s Castle of the late, reviled Chatillon, the bane of the haji road fell to the forces of Saladin’s brother after an eight-month seige” 

hmmmm.. parang sobra na ata sa three sentences.. okay lang blog ko naman to, gusto ko more than three.. ahehehe..

ano daw? nyahaha..  obviously hindi nyo magets,ako din e hindi ko magets.. hehehe.. pero cge, bigay ko ang brief story ng librong binabasa ko na hindi ko matapos tapos… this  book (which “the one” lend me ) is an epic story of the battle for the Holy Land, and the two opposing warriors at it’s center.. mejo malalim..in the sense na it tackles religion.. basta ganun.. pero okay din and very interesting.. (para sakin ah..hehehe..)

ito na ang maswerteng bibigayan ko ng tag!

lilmiz, kengkay,antuken,kingdaddyrich at khonz..

sensya na at kayo talaga ang first five na naisip ko..pag may time lang po tsaka nyo na gawin..

* pasensya na at ngayon ko lang na i post to.. matagal ko na gawa ito actually..  ewan ko bakit ngayon ko lang na publish.  hehe.. talagang sinadya ko ang name mo ang gawin ko title, dahil friend kita..* 

naitag ako ni ganda at ganito ang dapat gawin..

post the list, invite 5 bloggers, and add your blog to the list. It’s really like the pyramid concept except that you don’t have to pay anything.

Abie - Journey to Life • Abie- MyPlanetPurple • Bela • Kaptyurb by Howell • Vannie • Vannie2 • Aggie • Apols • Apple • Thea • Jacqui • Jane • Jody • Joy • Kelly • Mich • Peachy • Vien • Nick • Meeya • Meeya’s Memes • Meeya’s Parties • Munchkin Mommy • Mapped Memories • Cafe Munchkin • Heart of Rachel • Evi’s Butterfly Journal• Life is fun by Rachel • Jepoy • Pinoy Showbuzz • Eating & Sleeping with Mocha • Pinoy Raket • GameOPS • Lalaine • Camilleeee• Dhez

 Palagay ko pass muna ako mag tag sa iba.. dahil alam ko nakarating narin sa inyo to.. Thanks Camilleeeeeeeeeeee..

kanina lang nabasa ko ang ang post niya. na aliw at nag kararoon ng interest dahil isa ito sa pinaka mahalagang bagay o pangyayari sa isang babae.. (well sa mga lalaki narin..) Pero palagay ko it’s really a girl thing itong post na ito.. all of us girls want to have a dream wedding.. kesehodang anong type of wedding pa yan.. simple, engrande, theme wedding, garden wedding,church wedding etc.. etc.. etc.. at kahit ano pa man, impossibleng wala tayong dream wedding na maisasabi. usually db nagpla2no o naiisip mo n yung gusto mo kasal o magpakasal kapag dumadaan na sa edad na nasa tweenties kana.. noong 19 pa lang ako ang akala ko by the age of 25 ay yun ang pinaka age limit ko para mag march na sa aisle.. pero hindi rin pala, sabi ko cguro 26, hindi parin.. 27? hindi parin.. ayayay.. hanggang sa naisip ko na wag na lang planohin kung kelan at anong edad ako mag papakasal..hehe… katwiran ko God’s will ang masusunod when i’m gonna get married. oh by the way, i’m 28. ayan  and i’m not ashamed to tell anong edad na ako. and it’s not that ‘big time’ for me kung wala pa ako asawa. but i admit, i worried about it. just a tiny whinny bit. just a bit.. talaga palang pag nasa ganitong edad ka na pala.. you really can’t help it but to think sometimes of these things. to settle down, have kids,  have a wonderful husband and a happy successful life.  hindi naman sa desperada ako ah..  i’m blessed dahil i do have ‘the one’ already. although we do talk about these things narin, but we have to consider a lot of things before jumping to marriage. ipon muna cguro kami.  i don’t know pero, ewan ko kung  ako lang  nakaramdam nito ah..naramdaman niyo ba yung parang may hinahabol ka na oras pero wala naman talaga? you know that strange feeling? cguro dahil in a few years time ay mawawala narin sa kalendaryo ang edad ko.. yung bang nalilipasan na ng panahon, kaya dapat ay mag pakasal na?

ang sabi nila the best age to get married is by the age of 25 nga. totoo ba yun? kayo what do you think the best age of getting married? well for some it work. talagang it just happens to their lives na they are already settled by that age. It’s God’s will ika nga..  ang sakin.. getting married o mag pakasal is a sacred thing e.. if you think your emotional,physical,spiritual and financially prepared then i guess it’s  about time to wear that white dream gown of yours.. nasa tao yan eh, kung ready ka na to face another chapter and  more challenging life. kung ako tatanongin.. aaminin ko na minsan umaabot sa ganun level na gusto ko na rin to settle down.. sino bang babae ang hindi db? pero in the end, napapangiti na lang at sinasabi ko na lang sa sarili ko na darating din ang right time to do that.

  hehehe… talaga nga naman, hindi ko akalain na sa tv stations o mga artista lang ang uso ang mga lipatan blues na ito.. kahit din pala sa atin na ordinaryong tao ay uso din pala! kung maalala ko ang ibang mga kapita bahay ko dito sa Dubai ay nag iisip narin na lumipat. Syempre kung saan ang mas okay na oppurtunity hindi ba? hays… wala talaga tayong contentment ano? parang nag post na ako tungkol sa contentment, pero cguro ganun talaga tayo noh? hindi tayo talaga ma pirme sa isang lugar, bagay, decision o iba pang gusto naisin mo.. paano kasi tatlo sa mga ka opisina ko ay nag pasya ng magresign o hindi na i renew ang contract kaya nagbigay na ng resignation letter. may halong lungkot din dahil kahit sa ikli ng panahon ko pa lang dito sa company namin ay may mga pinag samahan naman kami.. naisip ko tuloy na cguro mag isip isip narin ako kung mag reresign narin ako at lumipat na lang ng ibang company.. pero syempre talagang pinag iisipan ko parin ang mga pros and cons nito kung sakili mag decide na nga mag resign. cguro ang pinaka magandang decision ay umuwi muna ko satin at mag bakasyon.. mahigit isang taon narin ako dito sa Dubai at hindi pa ako nakauwi satin.. pero definitely pag balik ko maghahanap narin ako ng malilipatan na company.. pero… alanganin parin ako ng konti.. naka hang pa talaga ang desisyon.. hays.. ang kulit ko..