Tama na

August 28, 2007

Ang hirap ng nararamdaman ko, bakit ganito. Naiinis ako na parang gusto ng sumabog ang dibdib at utak ko! Bakit kasi may mga bagay na ang hirap tanggapin? Ang akala ko, okay na ako, na nalampasan ko na ang dapat lampasan, limotin ang dapat ilimot. Pero bakit lagi parin nasa utak ko? Bakit kahit alam ko na wala ng pag-asa, umaasa parin ako? Naiinis ako sa sarili ko! Yon ang alam ko! Gusto ko umiyak, pero wala na yata ako maluha. Bakit? Okay naman ako e, pero bakit ganito nararamdamn ko, gulong gulo na ako!!!  Galit ako sa mundo!!!!! Minsan napaka unfair talaga.

Hanggang kelan ako magiging ganito? Minsan tuloy, nakakapagod na tlaga. Minsan tlga nakakatakot narin magbigay ng pag mamahal. Ganun naman talaga db? Pag ayaw ka na, iwan ka nya, ung taong mahal mo, ayaw naman syo. Hindi ko na kaya, oo alam ko naman e, tanggap ko din naman. Pero minsan talaga hindi ko maiwasan, isipin kung bakit kami nagkaganito. Basta na lang ba ganito? wala  lng? ni walang dahilan?  Ilan months narin ang nakalipas, natanggap ko narin talaga. Alam ko masaya siya ngayon, kung ano man ang estado ng buhay niya. Masaya narin ako para sa kanya. Hindi ba, kung talagang mahal mo ang isang tao, kaya mong tanggapin kahit alam mong masakit sayo na mawala siya syo? Masaya narin naman ako e, pero aaminin ko minsan talaga hindi maiwasan na isipin siya. Alam ko katangahan narin talaga ang ginagawa ko, at  alam ko kung sino man makabasa nito sasabihin na ang tanga ko talaga. Dahil ang alam ko walang patutungohan ang lahat ng iniisip ko.

Ang sabi ng kaibigan ko, by next year pupunta din sya sa Dubai, ng malaman ko yon, hindi ko alam kung ano magiging reaction ko, kung magagalit ako o matutuwa. Pero, alam ko andun parin ang galit ko. Kung iisipin ko kase ung mga ngyari, parang hindi ko makakayang makita siya ng masaya. Kung naiisip ko ung mag times na pakiramdam ko nag iisa lang ako, na parang ang tanga tanga ko, parang hindi ko kayang makipag plastikan ngumiti pag nakita ko man siya…. Ewan ko… kaya ko to.. kaya ko to… alam ko okay lang ako…. Tama na muna, naiiyak na ako e….

sa wakas,ikaw na nga!

August 23, 2007

Sa wakas,nakuha din kita. Talagang pinag isipan ko ito… Ginugol ko talaga kung sino sa inyo ang nararapat mahalin. Dapat lang, dahil pati ako mismo nag dadalawang isip kung sino ang sasabihan ko ng, ” oo ikaw ang napili ko…”.  Yikes! Ang hirap kaya mamili sa inyo? Pano kase, alam ko naman na hindi  ako bibigoin, at iiwan. Na andyan ka lang lagi, hindi ka mareklamo. Baka nga ako pa ang mang iwan pag dating ng panahon…   Pero, ikaw ang pinili ko. Huwag ka mag alala, ikaw muna ang bibigyan ko ng panahon.  Hanggat sa makakaya ko ay ikaw ang lagi kong  kasama. Pag pasensyahan mo lang ako minsan( ay hindi lang cguro minsan), at mejo magiging makulit ako sayo..

Tama nga ang kuya ko, kaya ikaw ang pinili ko. Mahal na kita. CanonPowershotA640. :) woooooohooooh!!! ;)

Sa sobrang love kita, i po2st ko kung  sino ka talaga.. 

Canon PowerShot A640 Review
Simon Joinson, December 2006


Review based on a production Canon PowerShot A640

The PowerShot A640, launched in August, just before Photokina 06, replaces the popular A620 at the top of Canon’s increasingly well-specified ‘budget’ A series range. The new model gets a bit of a facelift (and a new coat of black paint) as well as a bigger screen, major pixel boost (up from 7MP to 10MP) and a few feature tweaks. Otherwise it offers pretty much everything the A620 did; 4x zoom lens, tilt and swivel LCD, full photographic control and optional converter lenses. And like its predecessor, the A640 was launched with an almost identical twin, the A630, the only major difference being the sensor (8MP as opposed to 10MP). Therefore much of what is said in this review will also be applicable to the A630 (we will be adding A630 IQ results in the new year). The A620 was one of our favorite cameras of the last 12 months, and is a tough act to follow. So is the A640 up to the job? Let’s find out, starting with the headline features…

  • 10.0 million effective pixels
  • 35-140mm (equiv.) 4x zoom lens
  • DIGIC II, iSAPS, 9-Point AiAF, FlexiZone AF/AE
  • Digital Tele-Converter and Safety Zoom
  • 2.5-inch vari-angle LCD and real-image optical viewfinder
  • 21 shooting modes
  • 1cm macro mode
  • Optional wide and tele converter lenses

Canon PowerShot A640 vs A620 (main differences)

 


Canon PowerShot A640


Canon PowerShot A620

Sensor • 1/1.8″ Type CCD
• 10.0 million effective pixels
• 1/1.8″ Type CCD
• 7.10 million effective pixels
Screen • 2.5-inch Vari-angle P-Si TFT
• 115,000 pixels
• 2.0-inch Vari-angle P-Si TFT
• 115,000 pixels
Max image size 3648 x 2736 3072 x 2304
SDHC compatible? Yes No
Movie modes • up to 640 x 480, 30fps
• 160 x 120 @ 15fps
• up to 640 x 480, 30fps
• 320 x 240, 60fps (up to 1 minute)
Dimensions 109.4 x 66 x 49.1 mm
( 4.3 x 2.6 x 1.9 in.)
105 x 66 x 49 mm
(4.1 x 2.6 x 1.9 in)
Weight (exc. batts) 245g / 8.64 oz 235g / 8.29 oz
Continuous Shooting 1.5 fps, limited by card capacity 1.9 fps, limited by card capacity
Others • Playback overexposure warning feature
• 3:2 framing overlay
• Safety Zoom
• Digital Tele-converter
• My Colors in playback mode
 

Design changesThe size of the models at the top of the A series three has been creeping up since the A95, and the A640 is a little wider than the camera it replaces. The biggest physical change (aside from the new paint job) is the larger screen, which has jostled all the main controls over to the right. To compare the A640 and A620 rear views just move your mouse over the image below.

I.S.A.

August 19, 2007

How can i say thank you for all the things that you’ve done to me?  How can i say thank you for your undying love to us. I know sometimes,  there are those moments that we have mis understandings, petty fights and all that stuff. But eventhough we’ve gone through all of that, at the end of the day, we will just look to each other and just laugh all about it, sometimes after a split second, we will just calm down as if nothings happen.

I must admit, sometimes we do have different choices in some things… But I do admit  we cherish those precious time that we’ve spend together  in spite of our different taste on chosing clothes and all those girly stuff… That’s the time that we make bonding remember? I do love you so much! How can I forget your laughs? You laugh as if you don’t care that the whole world hears it. Or even the facial expressions or even actions, gestures when your in a ”panic moment” remember I always tell you, to just be cool? But we know, and i know your just being cautious. I swear, you put a smile on me, everytime I remember your face on that situations… ;)  I do miss that you know, especially that I’m a little far from you… But I know you will as always be there for me, just a phone call away, just by hearing your voice, I feel that I’m home again. That everything will be okay. And Oh! How can I forget your cooking! I do miss it a lot! You’re the only one who cooks the best calderatang baka, and of course your spicy spaghetti and cheeezzzzzzzzy fettuccini!!!! Me and kuya are really craving to have  a taste of that again!!! :)

You will always be the best to us, and the most beautiful person inside and out! Im sorry  for all the short comings that I’ve done to you… I know, im not that good [ sometimes ;) ], but im trying to be the best daughter you ever have. I may not be, vocal on how much I love you, but  I know, you aware of it, you feel it.. What can I say, you have the best instincts right? ;) I thank God for having me a chance to show my love, our love to you. There’s much more time for us to show it.

To my mommy, mama…  Happy Birthday!!!! Im so blessed to have you as my mom! Thanks for everything…

P.S. Im sorry I did not do this on your exact day, yesterday I was so bucy at my work, but I know you understand I called you d ba? Love you.. :)

no ba?

August 13, 2007

Paano ko ba uumpisahan ito, pano kasi ang dami kong gusto sabihin hindi ko naman alam kung ano uunahin ko.  Hindi ba minsan ganito din ang nararamdaman ninyo pag nagsusulat kayo sa inyong mga blog? Parang halo-halo nasa isip mo, na parang ang gulo na ewan!  Na ano ba to? Hindi kaya ako lang nakakaramdam ng ganito? Pero kahit ganito, na parang pa ulit-ulit lang ang sinasabi ko.. e panay type naman ako ng type sa keyboard. 

Ang sarap pala tlaga ang may blog! Kase biro mo, pwede kang magsabi ng kahit anong gusto mong sabihin, regarless (oops regardless pala!) kung may mag rereact o mag comment sa mga sinusulat mo hindi ba? Kahit ano pumasok sa isip mo, lahat pwede, mapa pang araw-araw na nagyayari syo, o kaya naman ka kengkoyan, o kahit pag bad trip ka,o wala lang,lahat pwede. kahit minsan eh wrong grammar o spelling sya, basta ung punto mo o ung thought ay nandon eh okey narin. Pero sympre minsan nakakahiya din lalo na kung pure English ang entry mo.. Sus, medyo matagal tagal din ang pag edit at kahit ilang beses mo pa siya na edit at binasa ng halos mamaga na mga mata mo, ay wag ka, tiyak ay may mali ka parin. Uy aminin ninyo minsan talagang ngyayari un db? Pero aminin man natin o hindi, ang sarap ng feeling kung may mag comment hindi ba?

Dahil may nagbabasa pala ng mga sinusulat mo, dahil cguro naransan din nila ung mga naisusulat mo, o naaliw sila o kahit ano man… Masarap mag blog dahil, may nakikilala kang ibang tao. Hindi mo man sila nakikita ng personal, ay parang andyan lang sila lagi, sayang nga lang at malayo nga ako sa pinas, malamang o cguro kung nasa pinas lang ako ay may posibilidad na makikita ko sila. Malay ko hindi ba?

Ang totoo, ni minsan ay hindi ko naisip na mag blo2g ako. Pero dahil cguro sa hilig ko magbasa at na curious sa inyong mga entries ay sinobakan ko din. Naging outlet ko ang pag blo2g dahil cguro narin sa lungkot ko minsan dito sa Dubai. Ginawa kung pag blo2g na parang pampalipas oras, para nga malimot ko ang pagiging homesick dito. Pero, hindi rin pala pampalipas oras din ang pag blog, napaka informative din pala ito. Grabe, hindi ko akalain na marami pala ako pwedeng matutohan dito. Sa mga entries ninyo pa lang, ay sus… talagang nakakatulong siya kahit paano sakin! Lalo na kung ang mga entries nyo ay minsan may kakulitan.. Nakow! talagang nakakatulong sya! Para bang nasa Pinas ka rin lang?, Ganon kasi pakiramdam ko tuwing nakakabasa ako ng mga blog ng mga pinoy. Cguro puro pinoy pa lang naman ang nalilink ko.. Kaya cguro ganun. Pakiramdam ko nga e, mukang na we2irdohan na ang ka opisina ko dito dahil napapatawa ko sa harap ng computer eh. Akala yata nila nasisiraan na ako ng ulo.. Paano kasi, sa opisina ako kadalasan nag blo2g, dahil mejo mahaba ang  breaktime ko, tsaka mas tipid ako  db? ;)  Pero hindi nga, naging eye opener ang mga blogs nyo sakin. Ang OA man pakinggan, pero hindi nga, totoo un.( eto nanaman paulit ulit) Kasi dun ko naisip na napaka rami ko pa palang pwedeng gawin, o subokin na makakatulong iimprove ang sarili ko o cguro  dapat bagohin para sa ikakabuti ko (naku, mukang lumalalim na yata pinag sasabi ko ah!)  Ewan ko, totoo naman kasi.

Masarap tlga ang mag blog, hindi mo minsan kase namamalayan ung oras ba, parang humihinto ung oras?  Lalo na kung talagang ganado ka sa pag kukwento mo, hindi mo na nga minsan naiisip ung mga dapat mo pang gagawin  e, dahil hindi mo mahinto ung pagtype, kasi baka makalimotan mo ung mga dapat mo pang sabihin. Pero wag ka, may oras din na parang ang hirap mag blog?  Minsan eh, wala ka bang gana? Lalo na kung hindi mo alam pano umpisahan, at taposin? Kagaya na lang ngayon, hindi ko alam kung pano ba taposin to.. ah basta, masarap parin mag blog.

public transport

August 8, 2007

public transport…. without them, life is definetly boring. usual things i mean a lot of instances can hapen to any public transportation.. Marami tlga as in! sa sobrang pdeng mngyri, hindi mo akalain na possible pla mngyri ung dmo inaasahan… ( parang ang labo nun ah?)  just this morning, i was forced to ride a bus on my way to work.  Because my carlift is on leave,  carlift kse ang twag dto sa Dubai, kung satin nmn ay service kung twagin. no choice but to take the bus. as i was waiting for the bus to come, a pinay ask me and said:kabayan, dto ba pupuntang Burj. Dubai? and i said yes, shortly after i told her the bus arrive. she seat right next to me. as i was fixing some stuff so i can seat comfortably, her phone just rang, and i heard some kind of an argument. i dont give that much of attention since it’s none of my business anyways… so i remain calm and just steady to my seat.

suddenly she just talk to me.. asking if i know the  place to get there, since likas na sating mga pinoy ang matulongin, i did tell where to find the location.. after i told her, she began to tell the purpose why she have to go there. nagtataka naman ako bkit nya agad kwento, ni d naman nya ako kaano ano.. but then again she just say it out of frustration. the reason why, it’s because that’s the place where her husband works. she said to me, ” kailangan ko puntahan ang mister ko para samahan syang mag resign” as i dont want to mind her business, and out of curiosity narin since kinukwento naman nya, i ask why, and she said ” kasi nalaman kong may babae sya e, at hinahamon ako na samahan ko sya pumunta ng opisina para samahan magresign at umuwi nalang sa pinas” ” akala nya cguro natatakot ako sa dare nya”. habang panay kwento sakin, ay panay ring naman ng phone nya malamang that’s her husband.. sayang nga lang at hindi ko nalaman kung ano n ngyari, dahil eksaktong malapit na ako bumaba. kainis nmn bitin! But one thing i remember that pops in my mind on that incident, at dapat laging isa isip na ang mga babae ay dapat magkaroon ng guts to say what she feels, what’s on her mind, to reason out if needed, and to fight for our rights as women… I do remember her saying ” hindi porket plain housewife lang ako, e pde n nya akong gagohin, akala nya cguro hindi ko mapupuntahan ang opisina nya, un ang akala nya!”

After i heard of it, in the back of my mind, i was a little overwhelmed of how strong she was, i don’t know what will happen to her when she got there, but all i know is that, she was just determined and ready in her actions and i think consequences whatever happens,  she just fight for what is right, for her kids, and for her family… sure thing that’s  a hell of a ride for her. Really sometimes our life depends on which path we should go, there will always be a time to choose which directions we should follow and it will depend on how we and God maneuver it. Did i make sense on it? Hope i do.  What a ride! nu kaya mangyayari ulit sa pagsakay ko ng bus bukas? i just wonder….

pinoy translations….

August 4, 2007

grabe, laking pasasalamat ko tlga at mejo hindi nanaman ako bucy dto sa ofis,  pero sana mamaya may pagagawa n sakin.. para bucy ako (workaholic effect pko) hehe..  since ang sipag ko magbasa ng ibng blogs,  na basa ko ung mga pinoy translations, kainis nga lng nalimot ko nmn san blog ko nkita.. kung cnu man nagbigay nitong entry, slmat, na aliw kse ako dto e, share natin sa iba to? :)   karamihan dto transalations sya ng mga movies e, to na..

1. Black Hawk Down – ibong maitim ang ibaba

2. Dead Man’s Chest – dodo ng patay

3. I Know What You Did Last Summer – uyyy…. aminin!

4. Love Actually – sa totoo lang, pag-ibig

5. Mary Poppins – si mariang may putok

6. Sum of All Fears – takot mo, takot ko, takot natin lahat

7. Swordfish – talakitok

8. Pretty Woman – ganda ng lola mo

9. Robinhood, the Men in Tights – si Robinhood at ang mga Felix bakat

10. The Good, the Bad and the Ugly – ako, ikaw, kayong lahat

11. Four Weddings and a Funeral – kahit apat na beses ka pang mag pakasal, mamatay karin

12. Never Been Kissed – pangit kasi

13. Click – isang pindot ka lang

14. There’s Something about Mary – may kwan sa ano ni Maria

15. Gone in 60 seconds – 1 round, patay